به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، این نسخه توسط یک فرد ایرانی به نام محمدباقر تاجر شیرازی در بمبئی به چاپ رسیده و محمد سعید رامپوری دیباچه‌نویس هندی در سال ۱۲۶۶ هجری قمری آن را تصحیح کرده است. طبق نوشته موجود در این کتاب، تذهیب و رنگ‌آمیزی تصاویر را میرزا علی‌اکبر نقاش به عهده داشته است.

نفیس‌ترین نسخه چاپ سنگی شاهنامه فردوسی از جهت تصویرگری و رنگ‌آمیزی دارای ارزش و اهمیت است. این اثر ۵۶۴ صفحه دارد و در مقدمه آن بیت‌هایی چون «به نام خداوند جان و خرد/ کز این برتر اندیشه بر نگذرد» به خط نستعلیق نوشته شده است.

در این اثر نفیس یادداشت‌هایی با عنوان «زایچه‌نامه» که شامل تاریخ تولد و مرگ می‌شود وجود دارد و می‌توان با استناد به این «زایچه‌نامه‌»ها تاریخچه حدودی چاپ نسخ چاپ سنگی را به دست آورد.

انتهای پیام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *